Մեր անցյալը մեր արարքներն են: Մեր ներկան նշանակալից չափով հետևանք է մեր անցյալ արարքների:    Մեր ապագան մեր արարքների հետեւանքն է ավելի շուտ, քան մեր գործունեությունը ապագայում: Հետևաբար արարքը այն է, ինչ որոշակիացնում է մեր    կյանքի    ուղին:    Արարքը միաժամանակ և՛ մեր ուղին ցույց տվող աստղ է, և՛ վորձաքար խոչընդոտ է, և՛ այն է, որը մեզ դուրս է բերում լայն ճանապարհ, և՛ այն, որը տանում է փակուղի:

Մեր անցյալը մեր արարքներն են...

Դա այն է, որը բարձրացնում կամ նվաստացնում է մարդուն: Արարքը մեզ տանում է մեր աստեղային ժամին կամ գողգոթային, արարքը մեզ դարձնում է այն, ինչ որ կանք: Որոշ արարքներ մարդը կատարում է անմիջապես, այլ արարքների համար նա պետք է հասունացած լինի: Արարքը պատկանում է նրան, ով այդ արել է:
Եթե միջոցները արատավոր են, ապա նպատակն էլ է արատավոր, եթե միջոցները սև են, ապա նպատակն էլ է սև:
Համբերությունը,    ինչպես սպասումը,    մարդու ունակությունն է հետաձգելու իր շահերը մի անկյուն և սպասել իր ժամին:

/Իմաստություն (ընթերցարան) - Մտորելու համար. Մեր անցյալը մեր արարքներն են... " />

Загрузка...
Ողջույն, Հյուր!
       Հինգշաբթի, 23.11.17  Русский  English  Français   Español   Türkçe   ქართული   فارسی

Գլխավոր էջ » Հոգեբանություն » Իմաստություն (ընթերցարան)


Մտորելու համար. Մեր անցյալը մեր արարքներն են...
 
 


   

Մեր անցյալը մեր արարքներն են: Մեր ներկան նշանակալից չափով հետևանք է մեր անցյալ արարքների:    Մեր ապագան մեր արարքների հետեւանքն է ավելի շուտ, քան մեր գործունեությունը ապագայում: Հետևաբար արարքը այն է, ինչ որոշակիացնում է մեր    կյանքի    ուղին:    Արարքը միաժամանակ և՛ մեր ուղին ցույց տվող աստղ է, և՛ վորձաքար խոչընդոտ է, և՛ այն է, որը մեզ դուրս է բերում լայն ճանապարհ, և՛ այն, որը տանում է փակուղի:

Մեր անցյալը մեր արարքներն են...

Դա այն է, որը բարձրացնում կամ նվաստացնում է մարդուն: Արարքը մեզ տանում է մեր աստեղային ժամին կամ գողգոթային, արարքը մեզ դարձնում է այն, ինչ որ կանք: Որոշ արարքներ մարդը կատարում է անմիջապես, այլ արարքների համար նա պետք է հասունացած լինի: Արարքը պատկանում է նրան, ով այդ արել է:
Եթե միջոցները արատավոր են, ապա նպատակն էլ է արատավոր, եթե միջոցները սև են, ապա նպատակն էլ է սև:
Համբերությունը,    ինչպես սպասումը,    մարդու ունակությունն է հետաձգելու իր շահերը մի անկյուն և սպասել իր ժամին:

Մարդը դեր է խաղում, երբ նա իրենից պատկերում է ոչ այն, ինչ որ իրականում կա: Որպեսզի ինչ որ մեկի դերը խաղաք, անհրաժեշտ է իմանալ նրա հոգեբանությունըև վարքագիծը: Ինքը    կյանքը    ցույց    է  տալիս պրակտիկայում, որ մարդը ստիպված է լինում խաղալ բազմաթիվ դերեր և միայն հազվադեպ դեպքերում է մնում ինքն իր հետ: Մարդը մնում է ինքն իրեն հետ այնտեղ, որտեղ համարում է, որ ոչ ոք իրեն չի դիտում, որտեղ նա ազատ է և անկախ հասարակական կարծիքից:

Մնալ ինքն իրեն հետ ավելի լավ է, քան խաղալ ղեր, որովհետև այդ դեպքում ավելի մեծ է ազատությունը: Որպեսզի սեփական կարծիք ունենալ և արտահայտել այն բարձրաձայն, պետք է նախ և առաջ սովորել խորհրդածել, ձևավորել այն մտքում և այնուհետեւ ճշգրիտ արտահայտել:

Կյանքում իրար են խառնում համառությունը և կամակորությունը: Համառությունը ավելի քաղաքավարի է, իսկ կամակորությունը ավելի բիրտ է շրջապատի հետ հարաբերություններում: Համառությունը կարող    է նախապատվություն տալ ուրիշների    շահերին, կամակորությունը՝ երբեք: Համառությունը մարդու կամքի արտացոլումն է արտաքնապես, կամակորությունը իրենից դուրս կամքի ձեռք բերման վարձ է՝ չզիջելու միջոցով և ուրիշների նկատմամբ իր նախապատվություն: Համառությունը և կամակորությունը երբեք չեն անցնում մեկը մյուսին:

 



Տարածել...


Կատեգորիա: Իմաստություն (ընթերցարան) | Ավելացրեց: 10.03.16

loading...

Նմանատիպ նյութեր
Այլ նյութեր ՆՈՒՅՆ ԹԵՄԱՅՈՎ՝ այստեղ,    
На русском,  English,  Français,   Español,   Türkçe,
  ქართული,   فارسی,
Загрузка...

Միացեք մեզ YouTube-ում... 21հզ.+ բաժանորդ



Նոր նյութեր


«Եթե քո բոլոր օրերը նման են մեկը մյուսին, ուրեմն ապրել ես ԸՆԴԱՄԵՆԸ 1 օր» 
Եթե համաձայն ես, սեղմիր Հավանել   

 

Загрузка...
Загрузка...
Կատեգորիա: Իմաստություն (ընթերցարան) | Ավելացրեց: erkusov.com (10.03.16)
Դիտումներ: 357 | - Վարկանիշ -: 0.0/0

Загрузка...
Загрузка...
Загрузка...