Բջիջը. հայացք ներսից և դրսից (առակ)Մի անգամ մարդու օրգանիզմի բջիջներից մեկը խորհրդածում էր կյանքի մասին: Նա մտածում էր այն մասին, որ կյանքն այնքան էլ լավը չէ, չէ՞ որ կյանքում շատ տառապանքներ կան: 

/Իմաստություն (ընթերցարան) - Բջիջը. հայացք ներսից և դրսից (առակ) " />

Загрузка...
Ողջույն, Հյուր!
       Հինգշաբթի, 23.11.17  Русский  English  Français   Español   Türkçe   ქართული   فارسی

Գլխավոր էջ » Հոգեբանություն » Իմաստություն (ընթերցարան)


Բջիջը. հայացք ներսից և դրսից (առակ)
 
 


   

Մի անգամ մարդու օրգանիզմի բջիջներից մեկը խորհրդածում էր կյանքի մասին: Նա մտածում էր այն մասին, որ կյանքն այնքան էլ լավը չէ, չէ՞ որ կյանքում շատ տառապանքներ կան:

 

Բջիջը. հայացք ներսից և դրսից (առակ)

Նա տեսնում էր, որ իրեն շրջապատում են նույնպիսի բջիջներ, ինչպիսին ինքն է, որ բոլոր նրանք ծնվում, ապրում, աշխատում, ամուսնանում, բազմանում ու մահանում են: Եվ այդպես սերնդեսերունդ: Դրան գումարած պատերազմները բակտերիաների ու միկրոբների դեմ: 

«Եվ ինչի՞ համար ենք մենք ապրում, ինչի՞ համար է այսպիսի կյանքը, որում այսքան տառապանքներ կան: Ուրեմն ոչ մի Բարձրագույն գիտակցություն էլ գոյություն չունի, ոչ մի ՄԱՐԴ էլ գոյություն չունի, որը մեզանից վեր կանգնած կլիներ, և որի գիտակցությունը կլցներ մեր աշխարհն ու կկառավարեր այն,— եզրակացնում էր նա: — Եթե ՄԱՐԴՆ իսկապես գոյություն ունենար, ապա այս կյանքում և՛ նպատակ կլիներ, և՛ իմաստ, և՛ այսքան տառապանքները չէին լինի, քանզի այս ամենը կկառավարվեր այդ բարձրագույն, բանական ու բարի էակի կողմից»:

Մարդը, որի մի մասն էր կազմում բջիջը, լսեց այդ մտքերը և ժպտաց: Նա հո գիտեր, որ այն, ինչը տեսանելի է ներսից, տարբերվում է նրանից, ինչը դրսից է երևում:

Բջիջը նայում էր այդ ՄԱՐԴՈՒՆ և չէր տեսնում Նրան, ապրում էր Նրա մեջ և նույնիսկ չէր էլ կասկածում, որ Նրա մասն է: Այն պատճառով, որ նա ներսից էր նայում, նա բազմություն էր տեսնում, իսկ ՄԱՐԴԸ բազմությունը չէր տեսնում, Նա Իրեն միասնական մի ամբողջություն էր զգում չնայած և գիտեր, թե Իր մարմինն ինչից է կազմված...

Կար-չկար մի մարդ կար, և մի անգամ նա սկսեց խորհրդածել կյանքի մասին: Նա կյանքը այնքան էլ լավ բան չէր համարում, քանի որ բազում տառապանքներ էր տեսնում նրանում: Նա տեսնում էր, որ իրեն շրջապատում են իր նման մարդիկ իրենց փոքրիկ ուրախություններով ու վշտերով, որ բոլոր նրանք ծնվում են, աշխատում, ամուսնանում, բազմանում ու մահանում: Եվ այդպես սերնդեսերունդ: Դրան ավելացրած և հիվանդությունները, և կատակլիզմները, և մարդկանց միջև պատերազմները: 

«Եվ ինչի՞ համար ենք մենք ապրում, ինչի՞ համար Է այս կյանքը, որում այսքան շատ տառապանքներ կան: Ուրեմն ոչ մի Բարձրագույն գիտակցություն էլ գոյություն չունի, ոչ մի ԱՍՏՎԱԾ Էլ գոյություն չունի, որն այս ամբողջ աշխարհից վեր կլինի,— եզրակացնում էր մարդը: — Իսկ եթե Աստված գոյություն ունենար, ապա այս կյանքը և՛ նպատակ, և՛ իմաստ կունենար, այսքան տառապանքներ չէին լինի, քանզի այդ ամենը կկառավարվեր բարձրագույն, բանական և բարի էակի կողմից»:
Աստված, որի մասն էր կազմում այդ մարդը, լսեց այդ մտքերը և ժպտաց: Նա հո գիտեր իսկությունը, որ այն, ինչը տեսանելի է ներսից, տարբերվում է նրանից, ինչը դրսից է երևում:




Տարածել...


Կատեգորիա: Իմաստություն (ընթերցարան) | Ավելացրեց: 07.03.16

loading...

Նմանատիպ նյութեր
Այլ նյութեր ՆՈՒՅՆ ԹԵՄԱՅՈՎ՝ այստեղ,    
На русском,  English,  Français,   Español,   Türkçe,
  ქართული,   فارسی,
Загрузка...

Միացեք մեզ YouTube-ում... 21հզ.+ բաժանորդ



Նոր նյութեր


«Եթե քո բոլոր օրերը նման են մեկը մյուսին, ուրեմն ապրել ես ԸՆԴԱՄԵՆԸ 1 օր» 
Եթե համաձայն ես, սեղմիր Հավանել   

 

Загрузка...
Загрузка...
Կատեգորիա: Իմաստություն (ընթերցարան) | Ավելացրեց: erkusov.com (07.03.16)
Դիտումներ: 347 | - Վարկանիշ -: 0.0/0

Загрузка...
Загрузка...
Загрузка...