Նաիրա (19տ.) «Ես ինձ միայնակ եմ զգում հարազատների ու ընկերների մեջ»:
 
«Իմ խնդիրն այն է, որ չնայած ընկերներիս, ընտանիքիս, զուգընկերոջ առկայությանը, ինձ միայնակ եմ զգում: Հաճախ է ուղեկցում անպիտանիության, լքվածության զգացումը… Կարծես մեկը մոռացել է իր սիրելի խաղալիքը անկյունում: Հատկապես ծանր է երեկոյան ժամերին: Գիտակցում եմ, որ դա աշխարհի իմ սուբյեկտիվ ընկալումն է, և երջանիկ զգացողությունից ինձ ընդամենը մի քայլ է բաժանում, բայց ուժ չունեմ անելու այդ քայլը:
 
/Հարցեր հոգեբանին - Նաիրա (19տ.) «Ես ինձ միայնակ եմ զգում հարազատների ու ընկերների մեջ»: " />

Загрузка...
Ողջույն, Հյուր!
       Չորեքշաբթի, 20.09.17  Русский  English  Français   Español   Türkçe   ქართული   فارسی

Գլխավոր էջ » Հոգեբանություն » Հարցեր հոգեբանին


Նաիրա (19տ.) «Ես ինձ միայնակ եմ զգում հարազատների ու ընկերների մեջ»:
 
 
Загрузка...


 
Նաիրա (19տ.) «Ես ինձ միայնակ եմ զգում հարազատների ու ընկերների մեջ»:
 
«Իմ խնդիրն այն է, որ չնայած ընկերներիս, ընտանիքիս, զուգընկերոջ առկայությանը, ինձ միայնակ եմ զգում: Հաճախ է ուղեկցում անպիտանիության, լքվածության զգացումը… Կարծես մեկը մոռացել է իր սիրելի խաղալիքը անկյունում: Հատկապես ծանր է երեկոյան ժամերին: Գիտակցում եմ, որ դա աշխարհի իմ սուբյեկտիվ ընկալումն է, և երջանիկ զգացողությունից ինձ ընդամենը մի քայլ է բաժանում, բայց ուժ չունեմ անելու այդ քայլը:
 
Մեկ-մեկ ուզում եմ փախչել տնից, բայց այլ տեղ չունեմ գնալու: Ինձ թվում է` ես պետք չեմ ընտանիքիս անդամներին, հետաքրքիր չեմ նրանց համար: Ինձ «ձգում են» մեծ պատուհանները, ուզում եմ ձեռքով ջարդել ապակիները: Օտար եմ զգում այստեղ, մոլորվում եմ, բախվում  չարության, ստի, գողության, ծախվածության հետ ամենուր…
Բացի այդ` ինձ մի կասկած է հաճախ անհանգստացնում` արդյո՞ք ես ամեն ինչ չափազանց դրամատիկ չեմ ընկալում: Չէ՞ որ շատ բան չեմ ուզում. ընդամենը ցանկանում եմ բարություն զգալ մարդկանց ձայներում և հաճելի ինչ-որ բան լսել իմ հասցեին: Թեև ինքս էլ «գանձ» չեմ… ու այսպես բարդացնում եմ կյանքս: Կարո՞ղ եք ինձ ինչ-որ բան խորհուրդ տալ»:
 
 Պատասխան
 
Ապակիներով սահմանափակված պատուհանի պատկերի հիմքում հնարավորությունն է, որը մարդը չի կարողանում իրականացնել: Այլ կերպ ասած` ձեր կյանքում կա ամեն ինչ միայնակ, ոչ պիտանի ու լքված չզգալու համար, ամենը` երջանիկ զգալու համար: Իսկ ի՞նչ է ձեզ պակասում: Դուք ասում եք «փոքրիկ քայլ»: Իսկ ի՞նչ է այդ քայլն իրենից ներկայացնում:
 
Դուք մտածում եք, որ այդ քայլը պետք է անել մյուսները: Նրանք պետք է ցույց տան, որ դուք պետք եք նրանց, հետաքրքիր եք նրանց համար, բարություն արտահայտեն ձայնի մեջ, երբ խոսում են ձեզ հետ: Եվ դուք սպասում եք, թե երբ դա տեղի կունենա… Դուք կանգնել եք պատուհանից այս կողմ և սպասում եք: Ու ոչինչ տեղի չի ունենում:  Նրանք բոլորը մնում են այնտեղ, իսկ դուք այստեղ: Նրանք չեն ջարդի այդ ապակին, որովհետև չեն զգում այն: Ապակին զգում եք դուք: Հենց դուք եք ցանկանում ջարդել այն: Բայց դեռ չեք կոտրում:
 
Ի՞նչ է նշանակում կոտրել ապակին… Հենց դուք եք պատասխանում այս հարցին` բարություն լսել ձեր հանդեպ ձեր իսկ ձայնի մեջ, լսել ինչ-որ լավ բան սեփական անձի կողմից… Ահա, թե ինչից պետք է սկսել:
 



Տարածել...


loading...

Նմանատիպ նյութեր
Այլ նյութեր ՆՈՒՅՆ ԹԵՄԱՅՈՎ՝ այստեղ,    
На русском,  English,  Français,   Español,   Türkçe,
  ქართული,   فارسی,

Միացեք մեզ YouTube-ում... 15հզ. բաժանորդ



Նոր նյութեր


«Եթե քո բոլոր օրերը նման են մեկը մյուսին, ուրեմն ապրել ես ԸՆԴԱՄԵՆԸ 1 օր» 
Եթե համաձայն ես, սեղմիր Հավանել   

 

Загрузка...
Կատեգորիա: Հարցեր հոգեբանին | Ավելացրեց: erkusov.com (13.03.16)
Դիտումներ: 442 | Տեգեր: Հարցեր հոգեբանին | - Վարկանիշ -: 0.0/0

Загрузка...