Նարե Աթոյան. «Իմ հուշերի անշուք տարայում...»
 
Իմ հուշերի անշուք տարայում 
մեր հանդիպումների պատառիկներն եմ պահածոյացնում ագահաբար...
 
նորից շատ ես, նորից չես տեղավորվում իմ սենյակում, իմ ներսում...  պահարանի մեջ ես, շուրթերիս վրա, բազմոցին, վարագույրի հետևում, շնչուղիներիս, ականջներիս խոռոչներում, գորգի տակ... ու այնքան շատ ես`  ակնընդերքում, պարանոցիս կախված... ծանր է քեզ հետ, հասկացիր, չափազանց ծանր...  
չեմ ալար
/Սիրո հոգեբանություն - Նարե Աթոյան. «Իմ հուշերի անշուք տարայում...» " />
Загрузка...