Հատված Անդրե Մորուայի «Նամակներ անծանոթուհուն» շարքից

Քնքշանքի սահմանների մասին. Անդրե ՄորուաՊոլ Վալերին գերազանց էր դատում շատ բաների և հատկապես սիրո մասին, նրան դուր էր գալիս խոսել կրքերի մասին՝ օգտվելով մաթեմատիկական տերմիններից, նա միանգամայն իմաստաբար գտնում էր, որ արտահայտությունների ճշգրտության և զգացմունքների անորսալիության միջև եղած հակադրությունը ծնում է հուզող անհամապատասխանություն: Ինձ հատկապես դուր եկավ նրա մի ձևակերպումը, որը ես անվանեցի Վալերիի թեորեմ. «Քնքշանքի այն քանակությունը, որ ճառագայթվում ու կլանվում է ամեն օր, սահման ունի»:
/Երկուսով - Քնքշանքի սահմանների մասին. Անդրե Մորուա " />
Загрузка...